Het ei zei

Het ei zei

De moeite waard

Muziek: Mathieu Mathieu
Film: Cyril Mennegun - Louise Wimmer
Film: Léa Pool - Maman est chez le coiffeur
Film: Julia Murat - Historias

Blijdorp

EropuitPosted by gerrit 17 Jun, 2014 12:49
Kleindochter had vakantie. Ouders moesten werken. Ik ook, maar vrijdags ben ik vrij. Een mooie dag om kleindochter ergens mee naartoe te nemen.

Omdat we nog steeds een cadeau hebben liggen dat we zouden brengen naar vrienden in Rotterdam, leek ons een bezoekje Blijdorp een mooie combi. Eerst Blijdorp, daarna de vrienden. We hadden een krap tijdschema, omdat kleindochter weer om kwart voor 5 's middag thuis moest zijn.

Een tegenvaller: de sigarettenaansteker in de auto bleek kapot. De TomTom werkte nu niet. We hebben zo'n TomTom waarvan de batterij niet op te laden is, die het alleen doet, als ze stroom krijgt. Ondanks een verkeerde afslag in de buurt van Rotterdam, kwamen we toch weer goed terecht, werd Blijdorp toch nog makkelijk bereikt.

Ooit in mijn jeugd ben ik een keer in Blijdorp geweest. Kan me er niet veel meer van herinneren. Dus.....open minded. Partner is ook wel een keer in Blijdorp geweest, maar 'er zal veel veranderd zijn.'

Er is veel verbouwd / vernieuwd in Blijdorp. Een mooi Oceanium complex. Niet alleen veel waterdieren, maar ook informatie over het leven in water.

Er liepen verschillende klassen schoolkinderen rond. Die hadden pret voor tien. Dan helpen dit soort bordjes niet :-))

Ook leuk:

Het buitengebeuren lijkt nog in ontwikkeling. We hebben bijvoorbeeld geen enkele olifant gezien, ook niet ergens binnen. Maar wel een amoerpanter. Ook al liep die buiten achter een glazen wand wat heen en weer, Kleindochter had het er niet op.

Blijdorp bouwt nog volop. Alle hulp is welkom :-))

Het werd tijd om ons cadeau af te geven. Geen TomTom. Enig richtpunt: vlakbij het Centraal Station. En warempel, ik zag een wegwijsbordje waarop Rotterdam Centraal aangegeven stond. Helaas later niet bij een splitsing. Ik sloeg natuurlijk de verkeerde weg in. Ruim een uur rondjes gereden. Uiteindelijk wel de plaats van bestemming bereikt, maar geen telefonisch contact met de vrienden kunnen krijgen. (Voor het parkeren was vooraf contact noodzakelijk.) Omdat we anders met onze planning in de knoei kwamen, zijn we onverrichterzake naar huis gegaan.

We hebben in ieder geval weer een goede indruk gekregen van Blijdorp. Als alle werkzaamheden voorbij zijn, nog maar eens een bezoekje plannen.



  • Comments(1)//www.heteizei.nl/#post774

Jachthaven Waterkant Dinteloord

EropuitPosted by gerrit 01 Jun, 2014 13:40
Ruim een maand geleden was partner jarig. Nu is ze dat elk jaar, maar dit keer was het een bijzonder getal. De broer van partner en z'n vrouw dachten: daar gaan we een speciaal cadeau tegenaan gooien. Zij hebben een boot liggen in de jachthaven Waterkant in Dinteloord. We kregen een dagje varen aangeboden, met na afloop eten in de plaatselijke Brasserie. Gisteren werd de waardebon verzilverd.

Het was heerlijk weer. Lekker windje, vooral aan en op het water. De hoed die partner op had, lag dan ook meteen in het water:
De boot lag vooraan. Een zeilboot, met motor. Gister hebben we niet gezeild. De wind stond te hard. Op zich geen probleem, maar omdat het seizoen nog maar net begonnen was, was nog niet alles gecontroleerd. We zijn wel gemotoriseerd en route gegaan.
Water heeft op ons altijd een rustgevende uitwerking. Het meer waar we nu op voeren, was een zijwater van de Dintel. We konden de Dintel echter niet op, omdat de sluizen dicht waren, en maar heel af en toe open gingen. Het geduld om daarop te wachten hadden we niet. Dus pruttelden we langs de kades:
Zon, wind en water. Je weet wat er dan gebeurt: rood hoofd, soezerig gevoel.

We hebben een geweldige dag gehad.




  • Comments(1)//www.heteizei.nl/#post773

Zoutelande

EropuitPosted by gerrit 10 Sep, 2013 11:46
We hadden via een aanbieding een lang weekend geboekt in Zoutelande. In een hotel, dichtbij het strand. Even eruit.

We kwamen bij het hotel aan. Achterom was er parkeergelegenheid, maar je moest over verrekt goede stuurmanskunst beschikken om ergens je auto zonder kleerscheuren te parkeren. Het was een binnenplaats waar de auto's kriskras door elkaar stonden. De aanblik verder, en de entree van het hotel deden zeer shabby aan. Maar ja, dat zegt nog niets over de kamers zelf, en over hoe het ontbijt zal zijn. Echter, de rit naar de kamers ging via een steile trap. Geen lift. Dat werd iets te veel, gegeven het feit dat partner niet echt goed ter been is. Of er misschien een alternatief was?

Die was er: de eigenaresse belde een ander hotel, met lift, en ja, er was nog een kamer. Geen probleem. Geen extra kosten. Prima service. En....het hotel lag nog mooier, prettiger ook. (Links, tegenover de kerk)Het strand van Zoutelande staat bijna helemaal onder water als het vloed is, dus als het eb is, is er voornamelijk hard zand:Eens per jaar wordt de Zeeland Marathon gelopen. Beginpunt Burgh Haamstede, eindpunt Zoutelande. Kennelijk is dat zoiets bijzonders, dat langs de duinboulevard een plaquette ligt, met ernaast het beeld van een marathonloper:Heel toevallig waren we getuige van een ander jaarlijks gebeuren: de Mosselrit. Een tocht van 120 km voor motorrijders. Georganiseerd door de Choppermotorclub Luctor et Emergo. Iedereen met een motor of driewielige motor mag zich inschrijven. De start was in Westkapelle, reed door Zoutelande, deed Vlissingen aan, Neeltje Jans, enzovoorts. Ergens onderweg werden de deelnemers getracteerd op een pan mosselen. Er was veel animo voor deze tocht:Middelburg. We zijn niet in het centrum geweest, hoewel er juist dit weekend een nazomerfestival gaande was:Wel lieten we ons door de grachten varen. Het heeft voor ons iets extra's, zo op het water. Altijd een net iets andere sfeer.Zo zijn we ook naar Veere geweest, naar het Veersche Meer.We hadden een lekker uitwaaiweekend. Natuurlijk, Zoutelande is toeristisch, Middelburg is toeristisch, Veere is toeristisch. Maar het is te overzien. Er is geen overload aan commercie. Dat maakt het toeven in Zeeland zo prettig.

  • Comments(1)//www.heteizei.nl/#post754

Vierdaagse Nijmegen 2013

EropuitPosted by gerrit 20 Jul, 2013 16:03
Jaren geleden hadden we nog wel eens contact met iemand die in Nijmegen woonde, en in de week dat de vierdaagse gelopen werd, haar huis openstelde voor een aantal deelnemers. Dat contact verwaterde. Wij zijn geen echte lopers dus het vierdaagse gebeuren werd weer naar de achtergrond gedrongen.
Dit jaar liep een collega van partner mee. Dan komt het toch weer dichterbij. Nu hadden we ook zoiets van: dan gaan we haar vrijdag inhalen ook.
De auto was geen optie, dat hadden we snel bedacht. De trein dus. We waren niet de enigen die tot deze conclusie gekomen waren:
Toen we even later de file op de Waalbrug zagen, waren blij dat we de auto hadden laten staan:
Natuurlijk zag je her en der kraampjes waar gladiolen verkocht werden, of kwam je iemand tegen die een tros ballonnen bekers verkocht, maar wij vonden een ballonnen lieveheersbeestje wel leuk.
Op de Via Gladiola, zoals de St. Annastraat deze dag omgedoopt is, worden de lopers ingehaald, maar die is heel druk. De echte finish verderop leek ons een beter idee, om daar de collega op te vangen. Helaas, de korte route ernaar toe was net afgesloten. Dat zou een heel eind omlopen worden. Enkele mensen van het Rode Kruis zagen ons aan, begonnen wat te regelen, en daar werden we als VIPs via de korte route naar de finish geleid. Langs tribunes. Finishende lopers zouden even later op deze weg door het publiek aangemoedigd worden.
Her en der langs de route heeft de lokale omroep opname-apparatuur staan om de lopers te registreren die op weg naar de finish zijn:
We hadden een lekker plekje bij de finish. Bandjes wisselden elkaar af om de feestvreugde te verhogen.
Lopers die binnenkomen hebben op vrijdag tot 18.00 uur de tijd om binnen te komen, althans om in aanmerking te komen voor het felbegeerde kruisje. Je afmelden moet bij de Centrale Administratie. Die is iets voorbij de finish, maar je kunt de weg iets afsnijden. Dat gebeurde veel. Later kwamen de lopers terug om officieel onder het finishdoek te gaan. De één kuste nog even de grond, de ander ging al kruipend. Rolstoelers waren uitgeput, en er waren er die zich voor de gelegenheid snel even als stripfiguur omgekleed hadden. Veel militairen trokken voorbij, groepjes finishers yelden zich over de streep. Het publiek moedigede aan. Om het geschreeuw kracht bij te zetten, werden van hardplasticken placemats waaiers gemaakt. Door hiermee op de reling van een hek te slaan, kreeg je een lekker klapgeluid.

In het begin viel het met de drukte wel mee, maar na 16.00 uur werd het toch wel drukker. Waar de lopers aanvankelijk tijd genoeg hadden om zich onder het finishdoek te laten fotograferen, werd dat steeds lastiger.
Harm Edens doet al jaren verslag van de vierdaagse voor Omroep Gelderland. Hem zagen we ook nog even in aktie.
En zo hebben de mensen wat afgelopen. Wat ik knap vind, is dat iemand de kilometers op klompen volbracht heeft.
Tja, en toen was plots ons lieveheersbeestje de lucht in gevlogen. Een touwtje aan de ballon zelf was los gesprongen. Helaas. Ook helaas, dat we de collega niet meer gezien hebben. Ondanks dat, hebben we een heerlijke dag gehad.


  • Comments(1)//www.heteizei.nl/#post747

Spoorwegmuseum Utrecht

EropuitPosted by gerrit 16 Jul, 2013 11:18

Neef M uit Utrecht gaf een uitgebreide borrel omdat hij het diploma gehaald heeft, waarmee hij zich fysiotherapeut mag noemen. Het was ook de dag waarop wij de kleine onder onze hoede hadden. Je kent dat wel: de kleine heeft vakantie, de ouders moeten nog werken, en wij hebben toevallig een vrije dag.
Dat werd iets zoeken in Utrecht om één en ander te combineren. De keus viel op het Spoorwegmuseum.

Waar het spoorlijnmuseum in Stadskanaal zich vooral richt op rijdend materieel, oude treinstellen van verschillende landen, beperkt het Spoorwegmuseum zich tot materieel uit Nederland, en alles wat er omheen hangt. De treinen rijden niet, het is meer een statisch museum. Er werken veel vrijwilligers. Vrijwilligers die er al wat langer rondlopen, hebben zich een 'eigen' treinstel cq locomotief toegeëigend om te onderhouden.

Er was meer dan je te vergapen aan allerlei treinstellen, locomotieven, spoortrolleys en militair materieel: in een conducteurscabine kon je middels een simulatie getest worden op jouw vaardigheden van het 'besturen' van de trein. En dat valt niet mee.

In de 'Vuurproef' kon je ervaren hoe het is als een trein op hol slaat. Het begint rustig en heel normaal. De snelheid wordt opgevoerd, het schommelen wordt intenser, een botsing met een tegemoet komende trein wordt net op tijd vermeden door de spoorwissel. Daarna breekt de trein door een tijdbarrière. Leuk gedaan, maar je waant je in een game.

Een heus ritje in een wagon over rails was er ook. Een donker parcours, met af en toe een verlicht nostalgisch tafereel naast de rails of een duidelijk wisselsein.

Voor de kindertjes was er volop buitenpret te beleven:

Een topdag.

Bij neef M was het ook gezellig. Leuk om weer wat familieleden die toch her en der in het land verspreid wonen, bij elkaar te zien.

Partner:
Het was net thuiskomen, toen ik de met koper beslagen stangen zag. Ze deden me denken aan broer J zoals hij met koper werkte:

  • Comments(0)//www.heteizei.nl/#post746

Ameland

EropuitPosted by gerrit 26 Mar, 2013 20:51

Lente, een paar dagen weg. Ameland. Het klonk zo leuk. Het werd ook leuk, maar dan anders. Van Holwerd naar Nes, Ameland: ijsvorming op de Waddenzee.

We hadden een kamer in Hotel-Restaurant-Café Nobel in Ballum. Het hotelgedeelte heeft een moderne design uitstraling, terwijl het café juist als een bruine kroeg oogt. Het restaurant houdt het midden tussen die twee. Naast hotel Nobel is een slijterij. Eén van de zes slijterijen in Nederland die officieel het Amelander Nobeltje mogen verkopen. Een likeur van 30% met ergens een Amarettosmaak. Vooral op het eiland een gewilde drank. Niet-eilanders die er kennis mee gemaakt hebben, gaan met minstens drie flessen, zo niet een hele doos, van het eiland af. Zo hebben wij ook enkele Nobeltjes gescoord. Echter, eenkennig zijn we niet: in Hollum kwamen we het Torentje en de Hollummer Kruidenbitter tegen. Die gingen ook mee terug. Typische eilanddrankjes.

Vriendelijke sfeer op zo'n eiland. En lekker eten; althans, de gelegenheden die we uitgezocht hadden om ons culinair te laten verwennen waren goed en betaalbaar. Bovendien bleek bij Restaurant de Jong in Nes onze dinerbon geldig te zijn. Leuk meegenomen.

We zijn er even helemaal uit geweest. Lekker uitgewaaid:

  • Comments(1)//www.heteizei.nl/#post733

Kerst in Parijs

EropuitPosted by gerrit 29 Dec, 2012 14:53

Zoon R was een paar weken geleden weer terug verhuisd van Cardiff, Wales, naar Parijs. Zijn project in Cardiff was afgerond, de hang naar Frankrijk kreeg de overhand, en de combinatie van wonen in Parijs en werken voor zijn Engelse werkgever was mogelijk.

Aangezien wij wel toe waren aan een aantal dagen 'andere omgeving' en R de mogelijkheid bood bij hem te bivakkeren, was de beslissing snel genomen: de kerstdagen worden doorgebracht in Parijs.

Zoon R en vriend D hebben een appartement gevonden in Jourdain, een levendige wijk met een goede mix van winkels. Op loopafstand alles bij de hand. De Metro letterlijk voor de deur.
Nadeel: het appartement bevindt zich op de vierde verdieping. Geen lift. Oké, goed voor de conditie, maar het went niet echt.
Tweede nadeel: je kunt je auto nergens kwijt. De buurtbewoners die een auto hebben (R heeft de zijne verkocht), hebben een vergunning voor 1 euro per dag om 'ergens' in de omgeving hun auto te parkeren. Voor vreemde auto's is geen plaats. Maar R heeft vrienden met twee parkeerplaatsen in hun appartementencomplex, waarvan ze er één niet gebruiken. Daar mochten wij onze auto stallen. Hield wel in, dat het op loop- en busafstand van 25 minuten was.

De momenten dat we eropuit trokken, geschiedden dus met het openbaar vervoer. De metro en de bus. In Parijs wordt nog het heerlijke systeem in het OV gehanteerd van kaartjes. Zowel geldig in de bus, als in de metro. Geen moeilijkdoenerij met inchecken en uitchecken via OV-chipkaarten. Je hoeft niks te activeren, geen extra geld op een pasje te zetten, kortom: waarom hebben we dit systeem niet in Nederland?

Ik had gehoord dat binnen het Grand Palais een schaatsbaan gerealiseerd was. Op zich is dat niet bijzonder, hier in Nederland zijn er ook allerlei indoor schaatsmogelijkheden, maar juist door de dakkoepels zou het er extra mooi uitzien. Helaas konden we niet zomaar naar binnen om te kijken, of we moesten in een lange rij staan, 12 euro betalen, en ook nog eigen schaatsen bij ons hebben. Dat feest ging niet door.

Wel zagen we onderweg langs de Avenue des Champs-Elysées veel kerstkraampjes, en ook wel aardige kerstversiering:

's Avonds als de lichtjes aan zijn, schijnt het mooie effecten te geven.
Ook leerden we dat de mensen van de ambassade van Qatar van bonbons houden:

Londen heeft een hoog rad, Parijs heeft er ook één:

Hij staat aan de rand van Jardin des Tuileries. Vorig jaar was een ritje in het hoge rad nog gratis, dit jaar werd er entree voor geheven. We hebben niet gekeken hoeveel.

Op loopafstand van het appartement ligt het Parc des Buttes Chaumont. Weg van het verkeer:

Natuurlijk wordt er tijdens de kerstdagen ook gegeten. Het nationale kerstvoedsel in Frankrijk zijn oesters en coquilles Saint Jacques. Mensen staan ervoor in de rij. Wij hebben ze ook gegeten. Als ik heel eerlijk mag zijn: ik zou oesters niet onder de delicatesses scharen.

Zoon R heeft zich tijdens de kerstdagen uitgesloofd op culinair gebied. We aten op een tafelkleed, 'ontworpen' door de kleine toen ze ruim twee jaar was:

Eén van de gerechten die we aten, was een zelfgemaakte kaasfondue van Beaufort, Comté, Tomme de Savoie en Reblochon. Een heel (positief) verschil met de fondues die we hier in Tilburg nog wel eens uit een pakje klaarmaken.

We waren inderdaad een aantal dagen er helemaal uit.

  • Comments(2)//www.heteizei.nl/#post718

Apenheul

EropuitPosted by gerrit 18 Oct, 2012 15:12

De kleine heeft herfstvakantie en wij hadden al dan niet toevallig een dag vrij. Een mooie gelegenheid om de cadeaubon die Lien ons gunde nadat ze over onze mislukte transaktie las, te verzilveren. De cadeaubon was een entreebewijs voor twee volwassenen en twee kinderen tot 16 jaar voor de Apenheul.

Op weg naar de Apenheul kwamen we deze beeldjes tegen:

De Apenheul blijkt onderdeel te zijn van een groter geheel. Een park waar van alles te doen is, en dat hier en daar opgeleukt is met kunstzinnige uitingen.

De looproute binnen de Apenheul is zo uitgestippeld dat zones waar aapjes zich vrij kunnen bewegen (tassen dicht, niet eten of drinken) afgewisseld worden met zones waar aapjes niet kunnen komen. Af en toe moet je een wildrooster overlopen, en dat wildrooster ligt over een brede sloot. Aapjes houden niet van water.

Met name het begin van de dag was druilerig. De meeste aapjes hielden zich dan ook schuil. De enige aapjes die zich minder van de regen aantrokken, waren de doodshoofdaapjes:

Later op de dag brak de lucht. Gorilla's kwamen hun 'schuilkelders' uit:


Achter glas kwamen we De Neus nog tegen:

Sommige apen maken aparte geluiden. Hier en daar staan soort tonnen met een pedaal. Door flink op de pedaal te pompen kun je zelf het geluid van een bepaalde aap laten horen. In dit geval probeerde de kleine het geluid van de witwang gibbon te activeren:

Op verschillende plaatsen waren mogelijkheden voor kinderen om hun energie kwijt te kunnen. Hier één van de grotere speeltoestellen:

Aan het educatieve is ook gedacht. Niet alleen worden van tijd tot tijd informatieve praatjes gehouden (je moet de tijden in de gaten houden, en weten waar het is), maar staat er zomaar ergens ook een groot memoryspel opgesteld. De afbeeldingen draaien allemaal om hun as:

Het voederen van verschillende dieren hebben we gemist. Of we stonden niet goed opgesteld. Feit is dat plaats en tijd niet klopten, volgens de gegevens uit het programmaboekje.

Dat mocht de pret niet drukken. We hebben een heerlijke dag gehad.

  • Comments(2)//www.heteizei.nl/#post706
« PreviousNext »